ASLI TORCU

27 10 2011

kına

2011, 210 x 145cm, acrylique, huile, pastel, sciure de bois sur papier

zalimlik, ayrimcilik ve nefret'e kisa bir mektup

Uzakta olup nefretin nasil da buyudugunu, olumcul bir hastalik gibi nasil yayildigini goruyorum, seyrediyorum... Sikintilar, hesaplasmalar birbirine karisiyor, her olay, her haber daha da cok kan nefret kusturuyor insanlara. Anlasilir gibi degil bu kadar zalimlesmek bu kadar insanliktan cikmak ve bunu bir erdemmis gibi soylem edinmek. Suskun kalmak en dogrusu belki ama nasil?

Esitlik bir ideal olabilir, asla gerceklesemeyecek bir hayal olabilir ama onu savunmak anlamsiz degildir. Insan olmak, var olmak, yasamak, insan gibi yasamayi istemek suc degildir. Baskasi olani anlamaya calismak, anlamiyorsan da hosgormek gerekmez mi bir arada varolmak icin?

Buralardan ahkam kesmek kolay, bu yuzden iste sirf bu yuzden soz soylerken birilerine zarar verdiginin, insanliktan ciktiginin farkinda olmayanlar icin soyluyorum: ben sizi goruyorum, okuyorum, duyuyorum ve soyledikleriniz, durusunuz beni dehsete dusuruyor. Biraz uzaklasin baktiginiz durdugunuz yerden, bir kez daha, gerekiyorsa bin kez daha dusunun nasil zalimlestiginizi...